ఏదో చెప్పాలని

కళ్ళకు జోడు
కాళ్ళకు జోడు
నోటికి పూత
ఇన్ని తొడుగుల నాటకం
ఆసాంతం అబ్బురపరచింది
రంగురంగుల వలువలతో
సీతాకోకచిలుక మురిపిస్తూనే
తెర మూసుకొంది.
***
చుట్టూ చీకటి
రంగుల్లేని నీడలు
నాకు అలవాటైనవి కావు.
సామూహికంగా
నీడలు జరిపిన దాడిలో
ఏదో తెలియని ఓ రహస్యం.
శిథిలమైన ఈ గుహలో
ఒకానొకప్పుడు
ఏముందో!
నాకు నేనే ప్రేక్షకుడుగా
అపస్మారకంలో వేసుకున్న సంకెళ్ళు
***
చిందులు వేస్తున్న
చినుకుల మధ్య
ఏడుస్తూనే ఓ ఆశ
నడవాలి...
నడుస్తూ.. నడుస్తూ...
కాళ్ళ కింది దారి
ఆగిపోయేదాకా నడవాలి.
పారిపోయినవాడిని
పరామర్శిస్తూ
విసిరేసిన పూలను
అణగదొక్కుతూ నడవాలి
చీకటి చెరబట్టిన
నక్షత్రాల మధ్య
నగ్నంగా నడవాలి.
***
పుస్తకంలా విచ్చుకున్న
ఆకాశం
ఎగురుతున్న కాగితంలా
సముద్రం
పాతుకుపోయిన కాళ్ళు
పెరుక్కోలేని చెట్టులా
నేను
ఎటు నుంచి చదవాల్సిన
పుస్తకం ఇది?
మసక వెలుగుల సెగల మధ్య
ఆకాశపంజరంలో
చందమామ
అల్లరి పిల్లల కంటపడేదాకా
తెగిన గాలిపటానికి
అనువైన మజిలీ ఇదేనేమో!