శ్రావణమేఘాలు 2

అమ్మా నాన్న

పిట్టలు ఎగిరిపోతాయి.
బరువును మోసిన చెట్టే
భారంగా నిలబడుతుంది.

పిట్టలు ఎగురుకుంటూ వస్తాయి.
భారంగా నిలబడిన చెట్టే
సంబరంగా నవ్వుతుంది.

* * *

బెస్ట్ హాఫ్

ఒత్తి మీద
ఒద్దికగా కూర్చొని
మౌనంగా
నన్ను స్పృశిస్తూ
వెలుగు

మత్తుగా పెనవేసుకుంటూ
జ్ఞాపకాలు పలకరిస్తుంటే
మౌనానికి మరోవైపు
నాలో నేను
నీ నీడలో నేను

శ్రావణ మేఘాలు

జ్ఞాపకాలు

అవసరానికో
రంగు మార్చే ఆకాశంలో
ఎదురుపడ్డ
రెండు మబ్బులు

కళ్ళ మెరుపుల మధ్య
కురుస్తున్న వర్షం

విడివడిన
కొసలు బిగిస్తూ
జ్ఞాపకాల హరివిల్లు


తడి

వాకిట్లో
వర్షం చొరబడితే
ఇల్లంతా వాకిలి చేస్తూ
నిన్నటి చినుకుల్లో
నిలువెల్లా తడిసింది
నాలాంటి పాపే!

అర్ధంతరంగా
ఆగిన వర్షాన్ని
కాగితం పడవలతో
పిలుస్తూ
మళ్ళీ ఈరోజు..


అయినా నిశ్శబ్దం

ఆకాశం చూస్తూ
ఒంటరి పూవు
వెన్నెల పరుస్తూ
ఒంటరి చంద్రుడు
దొంగలా తచ్చాడుతూ
ఒంటరి మబ్బు

అనేక ఏకాంతాలపై
సామూహికంగా
చినుకుల దాడి

అసలు సిసలు వర్షం

చిందిపడ్డ
వాన చినుకు
భళ్ళుమన్న
చీమల పుట్టలా
జ్ఞాపకాలు

అందమైన ఆకాశానికి
ఎందుకిన్ని అడ్డుతెరలు

హాయిగా ఏడ్చేసా.

మరిన్ని సంగతులు

బొమ్మకు రంగులేస్తూ
కదిలొచ్చే రంగుల బొమ్మలా
సీసాతో పాప

* * *

చేతిలో సీసా
రంగులో పాప
ఒకేసారి గొల్లుమన్నాయి

* * *

ఇల్లంతా నిశ్శబ్దం
ముసుగుతన్ని పడుకుంది
ఇంట్లో సందడి

* * *

ఎప్పుడూ ఎక్కే మెట్లే
ఎవరెస్టులా అనిపిస్తున్నాయి
చీకట్లో

* * *

గాలివాటుకు
మెరిసిన మేనికాంతి
కనికరంలేని కంటి నలుసు

* * *

కంటిలో నీళ్ళు
చూరులో నీళ్ళు
మబ్బు వెలిసేదాకానే!

మరికొన్ని సంగతులు

ముసుగుతన్ని పడుకున్నా
తెరిచే ఉన్న కళ్ళు
గతంలోకి జారుతున్నా
ముందుకే నడుస్తున్న
గడియారం ముల్లు
కొత్త భవిష్యత్తువైపు
సరికొత్త ఆశలతో...

* * *

ఒంటికాలి రాక్షసుడిలా
చీకట్లో తాటి చెట్టు
అటూ ఇటూ తోడుగా
నడిచొస్తున్న నక్షత్రాలు
అయినా, ఇంటికెలా చేరానో
నాకే తెలీదు

* * *

వస్తూపోయే మేఘం
కళ్ళాపీ చల్లి వెళ్ళింది.
తెలిసినట్లే ఉన్నా
తెలుసుకోలేక పోతున్నా
వాన నీటిలో
మబ్బు లోతులు

* * *

చేయని పాపాలు
మోస్తున్న క్రీస్తులా
ఆగిపోయిన
గడియారం ముల్లులా

పైరుమధ్యలో
దిష్టిబొమ్మ

ప్రాణం పోసి అడగాలనుంది
ఎలా నుంచునే
ఉండగలిగావని!

అనుభవాలు

మెలికలు తిరిగే
ప్రశ్నార్ధకాల ప్రవాహంలో
నేనూ ఓ చుక్కనే!

మలుపుల మధ్య
ఎగుడుదిగుళ్ళ మధ్య
ప్రతి రాయి చెప్పిన రహస్యం
రాత్రి వానలోఒదిగిపొమ్మనే.

చీకటి వేసిన
చిక్కుముళ్ళు సవరిస్తూ
మరచిపోయిన
ఆనవాళ్ళను పరామర్శించే
రేపటి కోసం
మూసేసిన పుస్తకాన్ని
మరోసారి తెరవాలి.

దాగుడుమూతలు

ఎప్పుడో మొదలైన ఆట ఇది
ఇప్పటికీ మారలేదు.

దాటిన గోడలు
దాగిన నీడలు
అన్వేషణలో ఇవి మామూలే

వైఫల్యం, వైరాగ్యం మధ్య
గెలుపు అనుమానాస్పదమైతే
ఆ పక్కనే మరో ఆశ

అలజడే అదృశ్యమైతే
కనుచూపు మేరా కాంతిపుంజాలే

చిన్నచిన్న సంగతులు

1.
కాకి కబుర్లు వింటూ
నిద్రపోయింది
చెట్టు
మధ్యాహ్నం ఎండలో

2.
పిచ్చుకల కిచకిచలు
కప్పల బెకబెకలు
కొలువుదీరినట్లుంది
కొబ్బరి చెట్టు

3.
అల్లిబిల్లి తిరుగుతూనే ఉంది
చందమామ
నాకైతే
కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి

4.
తలకిందులుగా
తపసు చేస్తూ
చూరు మీది చినుకు

5.
ఒక్క కుంచెలో
ఎన్నేసి రంగులో
వానలోఊరంతా కొత్తగా


6.
మబ్బుకవి
వ్రాసిన పాతపాటే
ఎప్పుడు విన్నాకొత్తగా

7.
ప్రతి అడుగూ
ఒక మడుగు
మబ్బులు
నడిచే వెళ్ళాయనుకుంటా

8.
పోగేసుకున్న గాలి
పారేసుకుంది కాబోలు
పచార్లు చేస్తుంటే
పలకరించే చెట్టు
మౌనంగా ఉంది ఈరోజు

9.
మంచుబిందువులా నిశ్శబ్దం
ఒలికిపోతుంటే
ఒడిసిపట్టుకుంటూ
నేల నవ్విన అలికిడి
తెల్లవారుతున్నది కాబోలు!

10.
నవ్వుకుంటూ
వెళ్ళింది చీకటి
పొగడపూలు
ఏరుకొద్దామా?

11.
అంత ఐసు ఇంతైనా
అదే తన్మయత్వం
పాప కళ్ళల్లో

12.
అమ్మను కరుచుకున్న
పాపాయిల్లా
బోర్ల బజ్జున్నపారిజాతాలు

13.
అటు వెళ్ళిన చెట్లే
ఎదురొస్తున్నాయి
రైల్లోఇంటికి వెళుతుంటే

14.
ఇల్లంతా నిశ్శబ్దం
ముసుగుతన్నిపడుకున్నట్లుంది
ఇంట్లో సందడి

15.
అటూ ఇటూ జనం
దూరలేక
ఆగింది గాలి
లోకల్ ట్రైనులో

అమావాశ్య

రంగులు మారుతున్న
సాయంత్రం
రాత్రిలా మారింది.

అర్ధం కాకున్నా
వదిలించుకోలేని ఆశలు
నక్షత్రాలన్ని

ముగింపు ముందే తెలిస్తే
ఏ ఏ మార్పులుండేవో!

రాత్రికి రాత్రి
చీకటిలో కలిసిపోయా.

నా కోసం ఆగిన రాత్రి

సెలయేటి నుంచి
నన్నే పిలుస్తూ
నిన్నటి జ్ఞాపకంలా
రాలిన నక్షత్రం

దోసిట్లో ఆగని నిజం
తెరలు తెరలుగా నవ్వుతూ
గలగలా నవ్వుతూ
చందమామలా

పరిభ్రమించే జ్ఞాపకాల మధ్య
నా కోసం ఆగిన రాత్రి

వానలాగ

ఏళ్ళు మారినా
ఊళ్ళు మారినా
మట్టిలో కలిసే
మబ్బు వాసన మాత్రం
మారలేదు
ఎన్నెన్ని అనుభూతులు
వెదజల్లి
గుండెలోతుల్లో
జ్ఞాపకాలువెలికితీస్తుందో!

ఒక్కసారి
మబ్బుల్లో పుట్టి
మట్టిలో పొర్లాలనుంది
వానలాగ

తడి

వాకిట్లో
వర్షం చొరబడితే
ఇల్లంతా వాకిలి చేస్తూ
నిన్నటి చినుకుల్లో
నిలువెల్లా తడిసింది
నాలాంటి పాపే!

అర్ధంతరంగా
ఆగిన వర్షాన్ని
కాగితం పడవలతో
అమాయకంగా పిలుస్తూ
ఈరోజు మళ్ళీ...

మరో ముగింపు

మరో పగలు
దాటివెళ్ళిన దాఖలాగా
ఇక్కడే మొదలైన
ఇంకో మలుపు
తెలియని దూరాన్ని
కొలుస్తూ
చుక్కలు దాటే చూపులు
గోడను కరచుకున్న నీడ
కదలటంలేదు

ముగింపు

చీకటి తెరల మధ్య
చిత్రమైన ధ్వనులు
ఆవలితీరం చుంబించిందని
ఆకాశం
అట్టుడికిపోతోంది
ఉప్పెనలో
ఊరుఉలిక్కిపడిలేచింది

అన్నీ మరవాలనుకునే
సమయంలోనే
అర్ధనగ్నంగా
మళ్ళీ అవే జ్ఞాపకాలు
ఈ రాత్రి ఇంతటితో ముగిస్తే చాలు

పిచ్చిమనసు

పిచ్చిమనసు
అసలే మూగది
అందుకేనేమో
ముఖాన్ని అడ్డుపెట్టుకుంది
ఒలికిపోతున్న వెన్నెలని
ముఖానికి పులుముకొని
మురిసిపోతుంది
రెప్పలు దాటని స్వప్నాలను
రేపటి రంగుటద్దంలో చూస్తూ
కళ్ళల్లో రంగవల్లులు
అద్దుకుంటుంది.

రాత్రి

కాళరాత్రిలో
కారుమబ్బులు
ఫెళఫెళార్భాటాల
ఉరుములు మెరుపులు
హోరుగాలుల హాహాకారాలు

జడివానకు
దడుస్తూ, తడుస్తూ
దాగే దిక్కులేకనిక్కుతున్న
చంద్రుడు
భయం అవమానాన్ని
కౌగిలించుకున్నట్లు
బిక్కచచ్చి
బిక్కుబిక్కుమంటూ నక్షత్రాలు

హింసకు అభిమానం
తల వొగ్గినట్లు
విస్తుపోయి వంగిపోతున్న వృక్షాలు
ఉత్పాతానికి తోడు కలిసిన
ఉన్మాదంలా
అలజడి చేస్తూ సముద్రం

మారుతం
మరణశోకం ఆలపిస్తున్నది
చరిత్రను
శోకప్రవాహం లాగేస్తున్నది.

పగలు

మసకబారు చీకట్లో
మసిబారిన జగతిని
మందలిస్తూ
చీకటి గుండె చీల్చుకుంటూ
నెత్తుటిముద్దలా
వస్తున్నాడు సూరీడు

వేకువరేకల పందిరిలో
పిల్లగాలుల క్రాంతిరాగం
కొత్త కోయిల గానం
మరో పొద్దు పొడిచింది
నిజం నిద్దుర లేచింది

నల్లకొండల్లోఎర్ర సూరీడు
లేచి నుంచున్నాడు
నేనున్నానంటూ
నిజాన్ని నిర్భయంగా
చూడమంటూ
చరిత్ర మరోమారు
తిరిగి వ్రాయమంటూ...

మరోమారు
పగలు రాత్రిని జయించింది

అక్షరమై...

ఎలా మొదలేయాలనేదే
అసలు సమస్య...
కనిపించిన ప్రతిరాయి
రహస్యంగా
నవ్వుతోందనే అనుమానం
దూరతీరాలకు
దూసుకెళ్ళే దృక్కులను
వెనక్కు లాగుతుంది.
సందేహసముద్రంలో
చంద్రుడినై
అలలరాపిడి మధ్య
కాసేపు అస్తిత్వం కోల్పోతా.
కలల మెట్లు దాటి
కన్నీరై కురిసే వేళ
అక్షరాభ్యాసం
చేయిస్తుంది ఏకాంతం.

ఏటిరాళ్ళు

ఎదురొడ్డిన
ప్రతిసారీ
పక్కకు తిరిగి
దాటిపోతావ్ !
ఆనవాళ్ళు వదిలిన
నిట్టూర్పు
ఇంకిపోయినా
కారణాలెతకటం మానుకోను.
రాలిపడ్డ ఆకులమీది
రహస్య సంకేతాలు
అర్ధమయ్యేలోపు...
నువ్వు చేరే తీరంలో
మరో రాయి
నీ స్పర్శ కోసం.

గొంగళిపురుగు

వర్షం వెలిసిన
ఆకాశం
నవ్వే పూలు
వెన్నెల స్పర్శ
నిజాలని నిర్దయగా
అభిశంసించే నాటకంలో
చీకట్లో చిత్తరువులా
నా పాత్ర నైరూప్యం
అక్షరానికో కాలు పుట్టించి
చీకటి గుహలో చొరబడే
అవమానాన్ని
అణగదొక్కాలన్న కసి
నాకర్ధమైన సాయంత్రం మాత్రం
జుట్టు చెదిరిన ఆకాశం
విచ్చుకత్తులు
వేడి కొలిమి

ఉరుకులు పరుగులు

వెలుగు పరదాలు
పరుచుకుంటూ
పిట్టలు పరామర్శిస్తున్న
పాతకాలపు ప్రణయ దృశ్యం
ఇంకెంతసేపని?
పదడుగుల
పరుగుపందెంలో
తడబడుతూనైనా
ఓ ప్రవాహంలా పారాలనేగా
అంచునే నిలబడింది
మబ్బుల రాపిళ్ళకు
ఆకాశం
రంగు మార్చేలోపు
నీడపొడవు
నిర్ధారించుకొవాలి