అనుకోని అతిథి

కొన్ని సంఘటనలు ఎందుకు జరుగుతాయో అంచనాలకు అందదు. మరీ ముఖ్యంగా ఆధ్యాత్మిక సాధనామార్గంలో ఉన్నప్పుడు కలిగే అనుభవాలు. జరిగే ప్రతి సంఘటనా, కలిగే ప్రతి అనుభవం ఎక్కడో ఎప్పటికో లింకు కలిగే ఉంటుంది. అది ఏమిటనేది మాత్రం ఆ సమయానికి స్ఫురించదు.

అది 16 ఫిబ్రవరి, 2010. యధాప్రకారం రాత్రి 11 కు పడుకున్నా. కానీ, 2 గంటలకే నిద్ర ఎగిరి పోయింది. దానికి సగం కారణం "కొత్తపాళి" గారైతే, మరో సగం కారణం "అఫ్సర్" గారు. :))

నిద్రలేమితో అలా పొర్లుతూ ఉండగానే, 3.30 కు అలారం మోగింది. దాన్నో అరగంట ముందుకు జరిపి మళ్ళీ పొర్లుతూనే ఉన్నా. దాదాపుగా నాలుగైంది. లేవగానే, ముందస్తుగా పూజ గదిలో అమ్మవారిని చూడాల్సిందే. లైటు వేసుకుంటే, నా మొహమే చూడాల్సొస్తుందనే భయంతో అలానే బయలుదేరుతా.

ఆ క్రమంలో స్టడీ రూము దాటుతుండగా పక్కనే ఓ కుప్పలా కనిపించింది. మాములుగా అయితే, కాళ్ళు తుడిచే పట్టాగా భావించి ఓ పక్కకు నెడతాను. ఎందుకో ఆ సమయంలో మాత్రం సం థింగీజ్ రాంగ్ అనిపించింది. పిల్లల స్కూలు బ్యాగో, గుడ్డలో అయ్యుంటాయిలే అని సర్దిచెప్పుకుంటూ, పక్కన పెడదామని కొద్దిగా వంగితే వెంటనే స్ఫురించింది అదో పాము అని!

వెంటనే బెడ్రూములో మా ఆవిడను నిద్రలేపి చెప్పి, తిరిగి వచ్చి చూస్తే, పాము మాయం. మళ్ళీ ఓ అనుమానం. అదసలు పామేనా, లేక నిద్రమత్తులో నా భ్రమా! భ్రమ అయినా ఫర్వాలేదు కానీ, అది నిజమైన పామే అయ్యుంటే, ఏ మూలకు వెళ్ళిందో? వెంటనే లైటేసి మరో అర నిముషం వెతికితే, వాషింగ్ మెషీన్ వెనుక పడుకొని, మమ్మల్ని చూస్తూ కనిపించింది. నిజానికి భయంకన్నా, బెదిరిపోయిన మాట మాత్రం వాస్తవమే కానీ, అదే బెడ్రూములోకి వెళ్ళుంటే అన్న ఆలోచన మాత్రం ఇప్పటికీ వణుకు తెప్పిస్తుంది.

వెంటనే, మా వాచ్ మన్ ను పిలచి, పాము కదలికలు కనిపెడుతూ అక్కడే కూర్చున్నాం. పక్కింటతనికి (జితేంద్ర కాంబ్లే) రెండు సార్లు ఫోను చేస్తే, రెండుసార్లూ కట్ చేసాడు. తర్వాత ఓ పది నిముషాలకు అతను ఫోను చేసి, అంతకు ముందు మోగింది అలారం అనుకొని కట్ చేసాను ఏమిటి విషయం అని అడిగాడు. మొత్తం చెప్పగానే, వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.

అంత తెల్లవారుజామున ఏం చేయాలో తోచటంలేదు. పామును చూస్తూనే ముప్పావు గంట గడిచింది. సరిగ్గా, అప్పుడు మా పక్కింటతను కార్పొరేటర్ అశోక్ ఘోర్పడెకు ఫోను చేసాడు. అంత తెల్లవారుఝామున ఫోను చేసినా, ఎంతో స్వాంతనగా మాట్లాడి, ఓ పావుగంటలో మనిషిని పంపిస్తానని చెప్పారు అశోక్ ఘోర్పడె. చెప్పినట్లుగానే దాదాపు 5.15 కు నితిన్ అనే స్నేక్ కాచర్ వచ్చాడు. అప్పటికి, దాదాపు గంటసేపు కదలకుండా, మెదలకుండా వాషింగ్ మెషీన్ వెనుకే ఉన్న మా అతిథి మెల్లగా, పక్కనే ఉన్న పుస్తకాల రాక్ క్రిందకు పాకి వెళ్ళింది.

పామును పట్టుకోటానికి అయిదు నిముషాలు పడితే, దానిని గోతాంలో వేయటానికి అంతకన్నా ఎక్కువే పట్టింది. మొత్తానికి 5.30 కు ఊపిరి పీల్చుకున్నాం.

ఆల్ ఈజ్ వెల్, దట్ ఎండ్స్ వెల్. జవాబులేని ప్రశ్నలు ఎన్నో ఉన్నాయి ఈ సంఘటనలో.

My humble gratitude to our Corporator – Mr. Ashok Ghorpade, for timely help in those odd hours.

My sincere thanks to Nitin – The Snake Catcher, my neighbour – Jitendra Kamble and our Watchman – Gopal Bahadur.

ఆలోచనా తరంగాల అన్నగారికి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.